بولايت على امرى ديگر نيست ، چنانچه قاضى [ 1 ] نور اللَّه شوشترى به آن تصريح نموده ، پس حضرت ابراهيم را اين معنى از ابتداء نبوت حاصل بود . پس در شب معراج تحصيل لا حاصل نمودن ، و درخواست آنچه نزد خود موجود است از جناب بارى تعالى معنى ندارد ] . سوم : آنكه از احاديث عديده كه سابقا مذكور شد ، و احاديث ديگر كه انشاء اللَّه تعالى در ما بعد مذكور خواهد شد ، ظاهر است كه حسب روايت اكابر اساطين سنيه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله نص امامت جناب أمير المؤمنين عليه السّلام مكرر ارشاد فرموده ، پس تكرير و تأكيد نص امامت آن حضرت اختصاصى به شيعه ندارد كه بسبب مزيد ثبوت و وضوح و اشتهار و اعتبار آن اعاظم محدثين افاخم منقدين و اكابر اعلام دين سنيه روايت آن در كتب دينيهء خود مىنمايند . قوله : [ و سبب فرمودن اين خطبه ، چنانچه مورخين و اهل سير آورده‌اند ، صريح دلالت مىكند كه منظور افادهء محبت و دوستى حضرت أمير بود ، زيرا كه جماعهء از صحابه كه در مهم ملك يمن با آن جناب متعين شده بودند ، مثل بريدهء اسلمى ، و خالد ابن الوليد ، و ديگر نامداران هنگام مراجعت از آن سفر شكايتهاى بى جا از حضرت أمير بحضور صلى اللَّه عليه و آله عرض نمودند ، چون جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله ديد كه اين قسم حرفها مردم را بر زبان رسيده است ، و اگر من يك دو كس را از اين شكايتها منع خواهم نمود ، محمول بر پاس علاقه نازكى كه حضرت أمير را با جناب او بود خواهند داشت ، و ممتنع نخواهد شد ، لهذا خطبهء عام فرمود ، و اين نصيحت را مصدر ساخت بكلمهء كه منصوص است در قرآن ، « أ لست

--> [ 1 ] قاضى نور اللَّه بن شريف الدين الشوشترى الشهيد سنة ( 1019 ) ه